کوهستانی که در مواقع بی برنامگی مونس و همدم همه کوه نوردای تهرانی است . اما هرکی گفت اینجا کجای توچاله جایزه داره .
گزارش برنامه قله دماوند :
تعداد نفرات تیم : ۶ نفر به سرپرستی عباس بیاتی و همراهی سید ابولفضل ترابی و سید محسن یعقوبی از دامغان و محمدتقی یزدانیان و علی درخشان از شوشتر و من (سعید امیدزاده ) به نمایندگی از گروه آسمان
زمان اجرا برنامه از چهارشنبه ۲ اسفند ۹۱ تا شنبه ۵ اسفند
بعد از اجرا ۲ برنامه آمادگی نوبت به دماوند رسید در روز چهارشنبه حرکت رو از تهران آغاز کردیم و بعد از هماهنگ شدن با بقیه بچه ها تو رودهن حدود ساعت ۱۷ به قرارگاه پلور رسیدیم و بعد از تعویض لباس به سمت گوسفندسرا راه افتادیم خلاصه بعد یه کوله کشی اساسی ساعت ۲۰ تو مسجد صاحب الزمان مستقر شدیم وصرف شام وخواب ...
صبح ساعت ۴.۵ بیدار باش صبحانه و نماز و بستن کوله ها و ساعت ۷ به سمت بارگاه سوم حرکت کردیم
همون طوری که سایت های هواشناسی اعلام کرده بود هوای صبح کاملا صاف و لذت بخش بود تا حدود ساعت ۱۲ که ابرها متراکم شدن وبارش برف شروع شد ساعت ۱۴ هم به بارگاه سوم رسیدیم جانپناه قدیمی بخاطر اینکه شیشه هاش شکسته شده بود تا نصفه پر از برف شده بود و مجبور شدیم به پناهگاه بالایی بریم
یه شبمانی خوب هم تو بارگاه ۳ داشتیم و صبح جمعه بعد از بستن کوله های حمله ساعت ۷ بارگاه ۳ رو به سمت قله ترک کردیم دمای هوا اول صبح حدود ۲۰- به همراه باد شدید و مقداری ابر
ساعت ۱۵ گروه تونست بام ایران رو فتح کنه
البته ناگفته نمونه بخاطر باد شدیدی که روی قله بود و جهت مشخصی هم نداشت گاز گوگرد مارو بی نصیب نذاشت و ۵۰ متری قله چند باری تیم رو زمین گیر کرد ولی بلاخره خودمونو رسوندیم به قله ...
بعد از گرفتن عکس یادگاری به سمت بارگاه حرکت کردیم و ساعت ۱۹ بهمراه یک بوران شدید به بارگاه رسیدیم دقیقا صعود و فرود ۱۲ ساعت طول کشید
بعد از استراحت و شام دونه دونه بچه ها تو کیسه خواب هاشون خزیدن و بیهوش شدن !!
صبح شنبه سرحال و خوشحال بیدار شدیم و ساعت ۸.۵ به سمت پایین راه افتادیم و حدود ساعت ۱۲ رسیدیم سر جاده رینه بعد از برگشتن به قرارگاه پلور و تعویض لباس و سوار شدن ماشین به سمت رستوران حرکت کردیم وبعد از صرف نهار اساسی :) به سمت تهران حرکت کردیم
ضمنا از سید محسن عزیز بخاطر اون نهار اساسی تشکر ویژه می نماییم :)به امید صعود های زیباتر البته به همراه آسمانیهای بیشتر ...
كوه (Mountain):
زمينی كه نسبت به پيرامون خود به طور مشخصی برجسته تر بوده و دارای دامنه
های شيب داری باشد. ارتفاع دقيقی برای آن تعريف نشده است ولي معمولاً زمين
هايی كه حدود 600 متر از اطراف خود بلندتر باشند را كوه می نامند. كوه ها به سه شكل به وجود می آيند:
الف) بر اثر چين خوردگی سطح زمين
ب) بر اثر فرسايش
ج) بر اثر فعاليت های آتشفشانی
ادامه مطلب...
جای همه ی دوستان آسمانی سبز
بخاطر کمی و بی کیفیت بودن عکسها پوزش می طلبم ...
همزمان با برنامه صعود به قله دارآباد جمعی از دوستان دیگه هم برای آمادگی صعود به دماوند به قله زیبای سرکچال صعود کردند که به اختصار و به قلم آقای امیدزاده شرح ماجرا گزارش داده خواهد شد
برنامه آمادگی دماوند با حضور ۸ نفر که متشکل از ۲ نفر مهمان از دامغان ۴ نفر
از دانشگاه عباسپور + من به سرپرستی استاد عباس بیاتی در روز ۵ شنبه ساعت ۱۰ از شمشک
استارت خورد و بعد از ۹ ساعت برف کوبی سنگین به جانپناه لجنی رسیدیم در
حین صعود تا جانپناه بارش برف و مه داشتیم .
شبمانی همراه با باد شدید و
بوران همراه بود ساعت ۴.۳۰ بیدارباش بود بعد از صبحانه ونماز ساعت ۷ حرکت
به سمت قله سرکچال شروع شد تو مسیر تا ساعت ۱۰.۳۰ باد شدید و بوران داشتیم
ولی کاملا هوا صاف و آفتابی بود تو مسیر درگیری با یخ وسنگ و برف کوبی سنگین داشتیم .
ساعت
۱۲.۳۰ رو قله بودیم بعد از استراحت و گرفتن عکس به سمت جانپناه لجنی حرکت کردیم که
ساعت ۱.۳۰ رسیدیم جانپناه بعد از ناهار وجمع آوری کوله ها ساعت ۴ از
جانپناه به سمت شمشک حرکت کردیم ساعت ۶.۳۰ هم برنامه به پایان رسید
باتشکر از عباس آقای بیاتی و سعید امیدزاده
باتشکر از عطای عزیز به خاطر اینکه زحمات عکاسی رو کشید .
به نام خدا
برنامه این هفته طبق برنامه ریزی قبلی صعود به قله ورجین در منطقه لواسانات و روستای کلوگان بود .
کوه
زیبای ورجین در شمال لواسان کوچک و در محیط حفاظت شده قرار گرفته است. این
منطقه شاید از معدود مکان هایی باشد که به معنای واقعی حفاظت می شود.
وجود حیات وحش و گیاهان منحصر به فرد این منطقه به همراه بکری محیط آن
نعمتی است در اختیار ما تهرانی ها که هنوز خللی در آن ایجاد نشده است. کمتر
کوهنوردی است که به آن منطقه سفر کند و گلّه ای شکار (کل و بزهای وحشی)
نبیند. تیم ما نیز موقع صعود توانست چند گله از این حیوانات نجیب و زیبا را
از نزدیک ببیند.
این کوه که دور تا دور آن مانند یک کمربند با جاده های متعدد احاطه شده
است، از شمال به روستاهای کلوگان و امامه، از غرب به حاجی آباد و لشکرک، از
شرق به راحت آباد و از جنوب به لواسانات کوچک وصل می شود که خوشبختانه
هنوز از هیچ طرف جاده ای به این کوه هجوم نیاورده است. (منبع گزارشات صعود به قلل ایران)
و اما بعد :
برنامه تیم 10 نفره ما ، ساعت 5 صبح از محل حرکت به سمت فشم و روستای کلوگان ، ابتدای مسیر صعود به قله ، شروع شد . ساعت 6/45 در روستا بودیم و پس از آماده شدن رأس ساعت 7 صبح به سمت قله حرکت کردیم . پس از حدود 2 ساعت حرکت در مسیر رودخانه ، در محل مناسبی در زیر درختان برای صرف صبحانه توقف کردیم . دمای هوا حدود 6 درجه زیر صفر بود . ساعت 9/30 دقیقه به سمت قله حرکت کردیم که به دلیل اندکی تغییر مسیر اجباری و حجم بالای برف و برف کوبی سنگین ساعت حدود 14موفق به صعود قله شدیم البته یال آخر منتهی به قله با نظر سرپرست فقط 4 نفر به سمت قله حرکت کردند . لازم به ذکره که باتوجه به بارندگی شدید روزهای اخیر به دلیل احتمال سقوط بهمن چندمتری قله با نظر سرپرست و البته همه اعضا ، تصمیم به بازگشت گرفتیم . نهایتاً پس از گذشتن از چند عرض رودخانه در مسیر بازگشت ، ساعت 18/30 به ابتدای مسیر صعود و پارکینگ رسیدیم .
خستۀ خسته ، اما با نشاط و دلی سرشار از حس نزدیکی به آفریدگار بی همتا .
چند نکته در این برنامه قابل توجه بود :
1. کوه نوردی یعنی داشتن آمادگی روحی ، جسمی و ابزاری در مواجه با حوادث و بحران ها که در این برنامه نداشتن برخی ابزار ضروری مثل هدلامپ ، بعضی از بچه ها رو دچار مشکل کرد.
2.تبعیت از نظر سرپرست و مسئول برنامه ، علی رغم میل باطنی از سوی بعضی از اعضا که آمادگی بالایی هم برای صعود داشتند ، جای تقدیر و تشکر صمیمانه داره .
3.و نهایتاً اینکه ارزش واقعی انسان ها در کنار یکدیگر بودن ، زنده نگه داشتن مکارم اخلاق و از خود گذشتن برای دیگری معنا پیدا می کند که به حق در این برنامه هم مثل همه برنامه های قبلی شاهد این اتفاقات عمیق و بیاد ماندنی بودیم .
چه خوبه انسان ها به عکس المعل هایی که در قبال عمل انسان های دیگر و محیط پیرامون از خودشون نشون میدن با دقت بیشتری نگاه کنن .
سرخدا که عارف سالک به کس نگفت .... در حیرتم که باده فروش از کجا شنید
ضمناً مقدم اعضای جدید رو هم صمیمانه گرامی می داریم .