"با يد ببينيم براي چه به كوه ميرويم در كوه و بيابان بدنبال چه ميگرديم براي چه اين همه خود را خسته ميكنيم عرق ميريزيم در زمستان گاهي اوقات تا كمر در برف فرو ميرويم و بعضا خيلي از خطر ات را بجان ميخريم و تا سر حد مرگ با طبيعت دست وپنجه نرم ميكنيم .

آيا هدف فقط رسيدن به قله است و فتح آن ؟ و يا در تابستان در آن گرماي سوزان و طاقت فرسادر كوه ها بالا ميرويم و از فرط ريزش عرق از سر ورويمان تمام بدن خيس ميگردد و گاهي او قات آب در دسترس نيست ودرآن وضعييت حاضري گرانترين سرمايه ات را بخاطرمقداري آب آشاميدني بدهي و آنرا بدست بياوري. و سوالات زياد ديگري هست كه هر كوهنوردي وهر طبيعت دوستي بايد از خود بپرسد و يا ميپرسد . كه چرا وقت خود را ميگيرد و هزينه ميكند وخود را به طبيعت ميزند چه ميخواهد بفهمد.ج:او مي خواهد نگذارد كه اين جسم كه در آن روح خودنهفته است تن پرور ببار بيايد و منطقي كه شايد خيلي ماهااز آن سر در نياوريم و ندانيم ولي حقيقتي است انكار ناپذير .جسم را بسختي وبا طبيعت مانوس ميكنيم تا اين روح با عظمت در كالبد جسم است پرورش بيابد و بتواند به قله انسانيت برسد و بزرگترين قله ها را كه همانا قله كمال انسانيت – معرفت – مردانگي است صعود كند آن موقع هست كه اين تن و جسم كه رمقي ديگر براي بالا رفتن نمانده است وقتي كه به آن قله ميرسد احساس رضايت و خوشحالي و شادماني ميكند ودر آن موقع هيچ گونه احساس خستگي نيز از راه پيموده شده نميكند . قله انسانيت –در بين كشور ها بين مرد وزن – قوم ها – نژادها- و زبانها و فرقه ها مرزي ندارد . انسان ها از هر قوم و نژاد و از هر كشوري اعم از زن ومرد- پير و جوان دراين وادي يكسانند و قانون براي همه يكي است و همه داراي حق و حقوقند و كسي بر كسي ديگر برتري ندارد كسي كه به كوه ميرود بايد سعي نمايد كه تحملش در برابر سختي ها وناملايمات بيشتر شود در واقع بالا رفتن به نوعي تمرين و ممارست جهت بالا بردن ظرفيت دروني خويش است در واقع تحمل نمودن در برابر عصبانيت است در واقع تحمل تشنگي گرسنگي. رنج ومشقت – بالا رفتن يعني واكسينه شدن در مقابل ضعف هاي جسماني و روحي و رواني ميباشد صعود يعني با آغوش باز بدنبال هدف رفتن يعني بدنبال اميد رفتن.

باشد كه درس معرفت را ازاين سير وسلوك صعود ها بياموزيم.

برنامه صعود به قله کلون بستک

ارتفاع (۴۲۰۰ متر)

تاریخ حرکت : چهارشنبه ۳۰/۰۸/۸۶

آخرین مهلت ثبت نام : پایان وقت اداری  ۲۹/۰۸/۸۶

مسئول ثبت نام و هماهنگی : آقای سعید امیدزاده ۶۹۷۵۸۳۴-۰۹۱۲

راه‌هاي عبور از رودخانه‌ها و تاثيرات عمق آب، سرعت جريان آب و عرض رودخانه يكي از مسايل پيش روي كوهنوردان است كه در اين مطلب بررسي شده است:
تا آنجا كه امكان دارد سعي كنيد براي عبور از روي رودخانه‌ها از پل‌ها يا معابري كه امكان عبور از آن را فراهم مي‌سازند، استفاده كنيد حتي اگر فاصله آنها دور باشد و شما مجبور به طي مسافتي بيشتر شويد. تنها در مواقع ضروري و غيرقابل اجتناب داخل آب شويد. در صورتي كه به هر علتي مجبور بوديد از داخل آب عبور كنيد، موارد مهم زير را مدنظر قرار دهيد:

الف) دماي هوا :

خيس شدن در فصول سرد مي‌تواند حيات شما را به خطر اندازد، پس قبل از اقدام به عبور از آب لازم است از وجود لباس‌هاي خشك اضافي و همچنين امكان توليد گرمايش(نظير دسترسي به چوب براي روشن كردن آتش) اطمينان حاصل كنيد. لذا در صورت مهيا نبودن اين شرايط توصيه اكيد بر بازگشت مي‌كنيم. به‌ويژه امكان خشك كردن كفش بسيار مهم است.

ب) عمق آب :

هر چه عمق آب بيشتر باشد، نياز به انجام حمايت از افراد تيم بيشتر مي‌شود. اگر عمق آب پايين‌تر از گردن افراد تيم بوده و به اندازه عرض رودخانه طناب انفرادي همراه داشته باشيد كار راحت خواهد شد. در اين حالت لازم است ابتدا يكي از افراد قوي تيم با بستن يك سر طناب به خود از رودخانه عبور نموده و آنگاه با كمك يكي از افراد ديگر تيم در اين سمت رودخانه، دو سر طناب را در دست خود نگه دارند به نحوي كه طناب خيلي كشيده نگردد و كمي آويزان باشد، سپس بقيه افراد تيم از سمت چپ طناب(در صورتي كه وضعيت قرارگيري افراد طوري است كه آب از سمت راست به سمت چپ در جريان است) عبور كرده و با دست چپ از طناب به عنوان حمايت استفاده كنند. همين طور اگر وضعيت قرارگيري افراد طوري باشد كه آب از سمت چپ به سمت راست در جريان باشد، بايد از سمت راست طناب وارد آب شده و با دست راست از طناب به عنوان حمايت استفاده كنند. اما اگر عمق آب بالاتر از گردن افراد تيم بوده و يا طناب انفرادي كافي نداشته باشيد چاره‌اي جز شنا براي عبور از رودخانه نخواهيد داشت. همچنين حتي اگر عمق آب در حد سينه شما باشد، اما فشار و سرعت آب بيشتر باشد بهتر است با شنا از آن عبور كنيد. براي شنا ابتدا كوله خود را در آورده و در زير سينه خود قرار دهيد و سپس دو دست خود را بر روي آن بيندازيد. آنگاه چهار دست و پا و به شيوه شناي سگي از رودخانه عبور كنيد. ترجيحاً تك‌تك شنا كنيد تا احياناً اگر براي كسي اتفاقي افتاد بقيه بتوانند به او كمك كنند.
در صورتي كه عبور از رودخانه ريسك بالايي دارد مبادرت به اين‌كارنكنيد و برگشتن را بر به خطر انداختن جان خود و دوستانتان ترجيح دهيد.

ج) سرعت جريان آب :

هرچه سرعت جريان آب و عمق آب بيشتر باشد بايد مايل‌‌تر و در جهت موافق جريان رودخانه شنا كنيد، حتي اگر 50 متر پايين‌تر موفق به رسيدن به آن سمت رودحانه شويد. توجه داشته باشيد كه حفظ جان مهم‌تر از حفظ كوله است و لذا اگر احساس كرديد نگهداري كوله مي‌تواند جان شما را به خطر اندازد، كوله را رها كرده و خودتان را نجات دهيد. همچنين لازم است دقت و توجه بيشتري نسبت صخره‌هاي موجود در وسط و اطراف رودخانه و همچنين احتمال وجود آبشار در پايين رودخانه كنيد.

د) عرض رودخانه :
اگر عرض رودخانه كم باشد، مي‌توان از چوب يا باتوم نيز براي حمايت استفاده كرد.

 چند نكته اضافي:

1ــ ترجيحاً با كفش از رودخانه عبور كنيد. كفش شما محافظ شما در برابر سنگ‌هاي تيز و برنده، مارهاي زهرآلود در بعضي از مناطق، سر خوردن در آب و پيچ‌خوردن پا در وسط سنگ‌ها خواهد بود. البته راه رفتن با كفش خيس مي‌تواند سبب تاول زدن پاي بعضي از افراد تيم شود. لذا قبل از ادامه طريق به نحو مناسب اقدام به خشك كردن كفش و تعويض جوراب كنيد.

2ــ قبل از وارد شدن در آب نسبت به آب‌بندي بودن وسايل خود اطمينان حاصل كنيد، به‌ويژه كبريت، اسناد و مدارك، نقشه، پول، كيسه‌خواب، لباس‌هاي خشك اضافي، غذا و وسايل صوتي و ديجيتالي خود و غيره.

3ــ در كف بعضي از رودخانه‌ها امكان وجود تورهاي ماهيگيري وجود دارد، توجه داشته باشيد كه گير كردن پاي شما در تور مي‌تواند باعث گرفتن جان شما شود.
در صورتي كه عبور از رودخانه ريسك بالايي دارد، مبادرت به اين‌كار نكنيد و برگشتن را بر به خطر انداختن جان خود و دوستانتان ترجيح دهيد.

هیئت ژوری در خواب پادشاه آسمان هفتم

روزگار غريبي است، انسانها مي‏آيند و مي‏روند، كار مي‏كنند، مي‏خورند، مي‏خوابند، مي‏جنگند، مي‏ترسند، عشق‏مي‏ورزند، دل‏مي‏بازند، مي‏خندند، مي‏گريند، به هم سلام مي‏كنند و جيب يكديگر را خالي مي‏كنند. با هم چت مي‏كنند، و سر آخر مي‏ميرند. خيلي سخته يكي بياد كه نميره. نه نگيد مگه مي‏شه نمرد. من ميگم ميشه. كافيه بخشي از روحت رو جا بگذاري روي اين كره‏ي خاكي. كافيه فقط اسمت بمونه و زمزمه‏ي همه بشه.
صادق آقاجاني وقتي بود، دشمن زياد داشت، البته دوستان بيشتري هم داشت. حالا كه نيست جاش خيلي خاليه، خيليها مي‏ترسن حتي به ياد بيارنش، خيلي‏ها هنوز وقتي اسمي از اون مياد، لپّاشون گل مي‏اندازه و ميگن بابا اين صادق، همون آدم تندروي دهه‏ي شصته. ميگن مگه يادتون نيست چقدر دُگم رفتار مي‏كرد. امّا خيلي‏ها هم به خاطر كارهايش در كوهنوردي، مخصوصاً تو اين يك ده‏ي اخير، به احترامش بلند مي‏شن. كاش روزي درد دلش باز بشه و بگه اون چيزايي رو كه سالها نگفته. يادت بخير آذريِ پهلوون.

مجموعه حاضر حاوي طيف وسيعي از نكات ساده ولي بسيار مهم است كه بسياري از آنها را خودمان هم تجربه كرده ايم و چگونگي آنها را حس كرده ايم و براي آنها دلائلي هم متصور شده ايم كه بعضي درست و بعضي نادرست است. اين مجموعه توسط يكي از خلبانان همين رشته طي مدت  ۱۰ سالگردآوري شده و حاوي نظرات تعداد زيادي از خلبانان معتبر در سطح دنياست

میخواهیم هر از چند گاه سری به این رشته جالب بزنیم  .

پس از آمادگیهای لازم برای تیرانداز شروع می کنیم

    با ما باشید در ادامه مطلب چون دانایی پنجره ای رو به توانایی است           

اوایل اردیبهشت ۸۶ 

کوهپیمایی از مسیر شیرپلا به کلکچال و گلابدره

برنامه رأس ساعت 1 بامداد از ابتدای میدان سربند  به سمت پناهگاه شیرپلا آغاز شد . به دلیل خلوتی کوهستان و حال و هوای بسیار عالی و به قول بچه ها حال عرفانی که داره ، هر کس آروم زیر لب شروع به زمزمه کرده بود و می آمد بالا . تقریباً ساعت 3 رسیدیم پناهگاه . طبق معمول با مدیریت قوی و برنامه ریزی که برای رفاه حال کوهنوردان شده با درب بسته روبرو شدیم و وقتی در زدیم که نگهبان بیاد درب رو باز کنه نزدیک بود همه رو از اون بالا پرت کنه پایین چون مزاحم خواب نازننیشون شده بودیم !!! . خلاصه بعد از رفتن به داخل و استراحت و نماز و صبحانه و یه دل سیر خنده و شادی ، حرکت کردیم به سمت کلکچال و در گردنه کلکچال زیر آفتاب لطیف و مخملی یه استراحت کوتاهی کردیم و به سمت پایین رهسپار شدیم و از مسیر طولانی گلابدره ، همه به سلامت رسیدیم پایین .

 هدف : آمادگی و جلسه میدانی اعضاء هیئت مدیره گروه برای برنامه ریزی برناه های آتی .

هر علامت وسيگنالي كه براي در خواست كمك به كار رود اصطلاحا   S.O.S ناميده مي شود. تقاضاي كمك و امداد ونجات با داشتن تلفن يا بي سيم واضح مي باشد. اما فرض كنيد كه در محيطي قرارگرفته ايد كه ديگران تنها مي توانند نور چراغ پيشاني شما را ببينند مثلا روي ديواره علم كوه هستيد و شب شده است و دچار مشكل شده ايد ، يا در يك شرايط مه آلود وتاريك ،  ديگران تنها مي توانند متوجه صداي صوت  يا علامت مورس با بي سيم شما باشند ( باتري يا برد  بي سيم كم شده است وتنها مي توانيد با آن علامات مورس بفرستيد) . در اين شرايط علامت  S.O.S به چه صورتي مي باشد؟

علامت قرادادي  S.O.S  بصورت ( . . .  ـ ـ ـ   . . . ) ، سه نقطه سه خط سه نقطه مي باشد. به اين مفهوم كه سه سيگنال كوتاه ، سپس سه سيگنال طولاني تر و در نهايت سه علامت كوتاه مي فرستيم.

زمستان ۸۵   رهسپار جزیره قشم برای غواصی در زیر آبهای نیلگون خلیج فارس

کمیته فنی گروه  خسته از نبرد با دیو سپید پای در بند

اینم چهره مسئول مالی گروه بعد از اینکه فهمید هیچ پولی تو حساب نداره و انقریب که به گل بشینه

من اناری را می کنم دانه، به دل می گویم، خوب بود این مردم دانه های دلشان پیدا بود ...

سهراب

خورشيد مي گويد: سخاونتمند باش، از آنچه در اختيارت قرار داده ايم به هرآنكه خواهان آن است، ببخش. از گرماي عشقت و از نور وجودت.

باد مي گويد: هر آنكه مشتاق نوازش توست، بنواز، ليكن نوازشي كه در او ايستايي ايجاد نكند. بلكه نوازشت، رقص الهي را در عمق وجودت و وجودشان برپاسازد.

دشت مي گويد: با آغوش باز پذيراي ميهمانانت باش و همة وجودت را در خدمت آنان قرار بده.

كوه مي گويد: چنان زندگي كن كه تمام عمر راست قامت باشي و سرافراز.

رود مي گويد: بگذار تشنه اي كه طالب آب است از تو سيراب شود و هرآنكه در پي پاكي است، از طهارت تو بهره مند گردد.

گياهان مي گويند: تسليم باشيد. مي گويند خداوند همه جا هست. به هر سو كه ميخواندتان روي گردانيد و اينگونه درس تسليم و عشق ميدهند.

گل ها مي گويند: اگر در اين عمر كوتاه، چشمي را به زيباييِ وجودت درخشان ساختي، مشامي را از عطر روح انگيز روحت به تحسين واداشتي و اگر وجودي را محو زيبايي و قدرت خالق خود كردي، بدان عمرت را بيهوده طي نكرده اي، هرچند اين عمر كوتاه باشد.

درخت مي گويد: تكيه گاه تن خسته و رنج كشيده باش و همواره دست هايت و چشمانت را بسوي آسمان بدار كه خيرگي و ارتباط با آن مست مستت مي كند.

و دلي مي گويد: خداوندا سپاس بي پايان...

كوله پشتي اش را برداشت و راه افتاد .
رفت كه دنبال خدا بگردد و گفت : تا كوله ام از خدا پر نشود بر نخواهم گشت .
نهالي رنجور و كوچك كنار راه ايستاده بود .
مسافر با خنده اي رو به درخت گفت : چه تلخ است كنار جاده بودن و نرفتن .
درخت زير لب گفت : ولي تلخ تر آن است كه بروي و بي رهاورد برگردي . كاش ميدانستي آنچه در جستجوري آني ، همين جاست .
مسافر رفت و گفت : يك درخت از راه چه ميداند . پاهايش در گل است . او هيچ گاه لذت جستجو را نخواهد يافت .
و نشنيد كه درخت گفت : اما من جستجو را از خود آغاز كرده ام و سفرم را كسي نخواهد ديد ، جز آنكه بايد .
مسافر رفت و كوله اش سنگين بود .
هزار سال گذشت . هزار سال پر پيچ و خم . اما غرورش را گم كرده بود .
به ابتداي جاده رسيد . جاده اي كه روزي از آن آغاز كرده بود .
درختي هزار ساله ، بالا بلند و سبز كنار جاده بود . زير سايه اش نشست تا لختي بياسايد . مسافر درخت را به ياد نياورد اما درخت او را مي شناخت .
درخت گفت : سلام مسافر . در كوله ات چه داري ؟ مرا هم ميهمان كن .
مسافر گفت : بالا بلند تنومندم ! شرمنده ام . كوله ام خالي است و هيچ چيز ندارم .
درخت گفت : چه خوب ! وقتي هيچ چيز نداري همه چيز داري . اما آن روز كه مي رفتي در كوله ات همه چيز داشتي . غرور كمترينش بود . جاده آن را از تو گرفت . حالا در كوله ات جا براي خدا هست و قدري از حقيقت را در كوله ي مسافر ريخت .
دستهاي مسافر از اشراق پر شد و چشمهايش از حيرت درخشيد و گفت : هزار سال رفتم و پيدا نكردم و تو نرفته اي و اين همه يافتي .
درخت گفت : زيرا تو در جاده رفتي و من در خودم و پيمودن خود دشوارتر از پيمودن جاده هاست .

قله ي زيباي كهار در منطقه ي كوهستاني البرز غربي كوهنوردان زيادي را به خود جلب ميكند اين رشته كوهها مرزطبيعي دره طالقان وساوجبلاغ را تشكيل ميدهند و ارتفاعات بزرگي مثل ، ميشه نو ، ناز ، واركش ، اشكد ر ، كورچ و ….. در آن قرار دارد .

براي دسترسيبه قله ي كهار از طريق شهرستان كرج به جاده چالوس و به پل خواب رفته و جاده انحرافي به طول 10 كيلومتر به سمت چپ يعني غرب بعد از گذشتن از روستاهاي – آويزر – آيگان و كلها در ساعت 7 صبح به آبادي كلوان وارد ميشويم .

مبداء حركتمان آبادي كلوان ميباشد . به محض پياده شدن از ميني بوس رايحه اي جان بخش حال و هواي ما را عوض ميكند احساس ميكني در يك باغ خيلي بزرگ پر از انواع و اقسام گلها قرار گرفته اي عطر بوي گلها و گياهان مختلف به مشامت ميخورد بعد از سپري شدن دقايقي و گذراز گردنه اي ، به باغها ي نسبتأ وسيعي ميرسيم ، نهر آبي كه از كوه ها و چشمه ها نشأت ميگرفت واز ميان با غها ميگذرد قمقمه هاي آب را آبگيري نموده و با تعارف و اجازه ي صاحبان باغ كه مشغول چيدن سيب از درختان بودند هر كدام از ما چند عدد سيبي چيده و نوش جان نموديم سپس به سمت قله حركت نموديم هر چه كه بسمت با لا حركت ميكرديم و پشت سرمان را نگاه ميكرديم منطقه ي سرسبز و سيعي كه آبادي در آن قرار دارد به زيبايي منظر اطراف مي افزايد كه مي توان به چشم ديد و لذ ت برد .

در حين بالا رفتن در سمت چپ ، جان پناه كهار را به خوبي ميتوان مشاهده كرد ، در اين فصل يعني اواسط مهر ماه برف را در برف چالهاي ناز مشاهده مي كنيم اين برفچالها در تمام فصول سال برف را در خود دارند قله هاي دو برار وهفت خواني و تو چال و همچنين قله با عظمت دما وند را ارتفاع نظاره گر بود با زيگزاگهاي كوتاه يا صعود به شكل مارپيچ ( تراورز) كه استراحت نيز محسوب ميشود .

حركتمان را به سمت هد ف در پيش ميگيريم طبيعت بكر اين منطقه هر بيننده اي را مجذوب خود ميكند بعد از دو ساعت ، يعني 9 صبح به جان پناه كهار ميريم در كنار پناهگاه چشمه اي است در اكثر فصول سال داراي آب است كه نيازي به حمل آب از پايين به بالا نيست .پس از استراحت وصرف صبحانه در ساعت 10 صبح مسير قله را در پيش ميگيريم و دقيقا“ در ساعت 12 كه خورشيد در وسط آسمان قرار داشت به قله بزرگ و زيباي كهار در ارتفاع 4041 متري كهGPS نشان ميداد رسيديم از دوستان گروه كوهنوردي هفت خوان كرج را آنجا ديديم كه قبل از به قله رسيده بودند همه از فرط شادي و هيجان همديگر را در آغوش گرفتم وبه هم خسته نباشي و صعود به قله را به يكديگر تبريك گفتيم و پس از نوشيدن چاي و پس از نوشيدن چاي و سپري كردن 45 دقيقه زمان در آن ارتفاع و سرماي زيادكه بسيار دلچسب بود راهمان رزا بسمت پايين ادامه ميدهيم ودر ساعت 5:10 دقيقه عصر به آبادي (مبداء صعود ) رسيديم .

پوشش گياهي منطقه شامل منطقه گؤن ، چاي كوهي و آويشن و در ختان سيب و صنوبر ميباشد . كوههاي منطقه جوان و مربوط بدوره چهارم زمين شناسي (كواتر نري ) ميباشد و در بعضي از منطق ديوارهي كوه ها شكل هاي تاقد يسي كه منفعل از فعاليتهاي درون زمين بوده است را به وضوح ميتوان در اين كوه ها ديد .

با اختصاص يك روز مسافت 300/16 كيلومتر رفت و برگشت را با فاصله زماني 8 ساعت وقت كوه پيمايي كرديم . معدل سرعت ما در اين صعود 2/2 كيلمتر در ساعت بود قله در موقعيت جغرافيايي شمال غرب (N W ) قرار دارد .

مار، نوعی حیوان خزنده است که با حرکاتی خودش را با خزیدن به جلو می‌کشد.

در جهان نزدیک به بیش از ۲۰۰۰ نوع مختلف مار وجود دارد که در خشکی و زیر زمین و در آب و گاهی هم بر روی درختان زندگی می‌کنند. این خزنده، تقریباً در همه جای کره زمین به جز مناطق قطبی و برخی جزیره‌ها، یافت می‌شود.

مارهای زهر دار

با وجود فراوانی گونه‌های مار در جهان، فقط ۲۰ درصد از مارها، سمی هستند که معمولاً با وجود نشانه‌هایی از قبیل دم نازک و وجود دو دندان تیز توخالی که در ابتدایش سوراخی دارد شناسایی می‌شوند و بقیه مارها غیرسمی هستند. همچنین از این ۲۰ رصد مارهای زهردار، فقط ۷۵ درصد آنها قادر هستند با زهرشان انسان را از پا درآورند. دندان‌های نیش مارهای زهری، در فک بالای دهان آنها قرار گرفته و با غده‌های سمی که در سر مار قرار دارند در ارتباط هستند. با کشیدن دندان مار نمی‌شود برای همیشه با خیال آسوده از نیش مار زهری در امان بود چرا که دندان‌های نیش در دهان مارهای زهری مجدداً رویش می‌کنند. مار زهری به کمک این نیش‌ها زهر را به بدن شکار خود تزریق می‌کند و این گونه می‌کوشد تا جانش را بگیرد یا حداقل او را ناتوان و بی‌هوش سازد تا با خیال راحت به خوردن گوشتش بپردازد. تمام مارهای زهری علاوه بر نیش، دندان نیز دارند. در نتیجه، تمام مارهای زهری علاوه بر نیش زدن گاز هم می‌گیرند.

مار زنگی

از نوع مار زنگی نزدیک به ۱۲ نوع مختلف در جهان وجود دارد. مارهای زنگی را از زنگوله‌ای که در ته دم خودشان دارند به راحتی می‌توان تشخیص داد. هر چند دم این مار طوری ساخته شده است که در هنگام حرکت و جنبیدن صدای زنگ درآید ولی با این وجود صدای اصلی زنگوله دم مار بر اثر لرزش دم توسط خود مار، تنها زمانی انجام می‌پذیرد که مار از چیزی احساس خطر بکند.

افعی

افعی نیز که بیشتر در جنوب شرقی آسیا یافت می‌شود، همانند مار زنگی است. هر دوی آنها علاوه بر آنکه مانند مارهای دیگر از جلو حرکت می‌کنند، قادر به حرکت از سمت پهلو نیز هستند. افعی‌ها تنها مارهای زهری در اروپا هستند.

غذای بیشتر مارها، موش است.

منابع :

http://www.ewazstars.com/GOONAGOON.htm

http://en.wikipedia.org/wiki/Snake

گروه ورزشهای ویژه آسمان با ۵ سال سابقه فعالیت گروهی است متشکل از ورزشکاران رشته های کوهنوردی ُ خلبانی پاراگلایدر ُ غواصی ُ تیراندازی و ورزشهای رزمی . و از کلیه عزیزان علاقه مند دعوت می نماید تا در بخش تیم کوهنوردی این گروه فعالیت داشته باشند . شایان ذکر است کلیه فعالیت های کوهنوردی گروه تحت نظر فدراسیون کوهنوردی جمهوری اسلامی ایران می باشد . از کلیه علاقه مندان دعوت می شود جهت عضویت یا کسب اطلاعات بیشتر در بخش نظرات ای میل خود را ذخیره و یا در خبرنامه عضو شوند  تا شرح فعالیت ها و برنامه های گروه برایشان ارسال گردد .

با تشکر

کمیته روابط عمومی و تبلیغات گروه آسمان

کوهنوردی به واقع ورزشی ذهنی می باشد و هدف این مقاله نشان دادن برخی مهارت های روانی است که به یاری آنها قادر خواهید بود ایمن تر و با لذت بیشتر کوهنوردی کنید .
این مهارتها عبارتند از :
کنترل اضطراب
اعتماد به نفس
تمرکز حواس
حل مشکلات
همانند مهارتهای جسمانی ; مهارتهای روانی نیز قابل یادگیری هستند و بعضی افراد آنها را ساده تر از دیگران می آموزند .

مهارت های کنترل اضطراب
همه کوهنوردان تاثیرات منفی اضطراب را در مراحلی از کوهنوردی تجربه کرده اند و به سهولت می توانند نمونه هائی از این تاثیرات منفی را به یاد آورند . این تاثیرات طیفی از حالتهای دلشوره ( ناشی از خستگی ) تا واهمه از رفتن به مسیری را در بر می گیرد که کاملا در حد توانائیهای کوه نورد قرار دارد . اما اگر بتوان برخود مسلط شد ; اضطراب جنبه های فایده مند بسیاری هم در بر دارد .
علائم اضطراب معمولا به دو شکل نمود پیدا می کند :
نگرانی
برانگیختگی روحی

اساسا نگرانی ; پندار ها یا تصوراتی از ناکامی یا سقوط را در بر می گیرد ; حال آنکه بر انگیختگی روحی بخشی از ساز و کار طبیعی دفاع بدن به شمار می رود . واکنش شناخته شده " بجنگ یا مغلوب می شوی " .
علائم بر انگیختگی روحی شامل موارد ذیل است :
افزایش آدرنالین
خشکی دهان
عرق نشستن بر کف دستها
نیاز به دفع ادرار
این علائم به خودی خود بد نیستند ; برای مثال ; افزایش آدرنالین ضربان قلب را افزایش می دهد . در نتیجه اکسیژن بیشتری به بافتهای عضلانی می رسد که به آن نیاز می باشد . افزایش عرق بر روی منافذ پوست نیز احتمال پارگی پوست را کاهش می دهد و دفع ادرار ; وزنی را که با خود حمل می کنید پائین می آورد .
از سوئی دیگر بالا رفتن میزان آدرنالین باعث کشیدگی عضلات هم می شود . از این روست که گاه کوه نوردان مضطرب دچار گرفتگی عضلات می شوند .

نگرانی نیز درست به همین صورت ممکن است دو جنبه مفید و نامفید داشته باشد . برای مثال : نگرانی منبع ارزشمند به تحرک افتادن است ; نه فقط برای صعودی بهتر ; بلکه مهمتر از آن برای تمرکز بیشتر و صعود محتاطانه تر .
عدم وجود احساس نگرانی چه بسا یکی از دلایل اصلی وقوع سوانح بیشتر در مسیرهای ساده نسبت به مسیر های دشوار است .
این موضوع ; به خصوص در منطقه آلپ و دیگر مناطق کوهستانی بزرگ مشاهده می شود که حوادث بیشتر به هنگام فرود پیش می آیند تا زمان صعود .
از سوی دیگر نگرانی مهار نشده می تواند مایه برآشفتگی بسیار گردد که در بهترین حالت باعث تردید ; درنگ و بی مسئولیتی می شود و در بدترین حالت به بروز اشتباهات و سوانح جدی منجر می گردد .
کلید حل همه این حالتها چه بسا خیلی آشکار باشد . اگر بخواهید از اضطراب به نحوی مفید بهره برداری کنید یا دست کم به طوری با آن بسازید که بتوانید به مسیرتان ادامه دهید ; باید قادر باشید که هم نگرانی و هم عناصر روحی ناشی از آن را کنترل کنید .


راهبردهای بسیار متفاوتی برای کسب آرامش وجود دارد که قابل یادگیری هم هستند ; اما برای دستیابی به هدف خود آنها را به دو گروه تقسیم می کنیم :
1. راهبرد های آرامش بدنی
2. راهبردهای آرامش ذهنی
بسیاری از کوه نوردان بسیار توانا این مهارتها را خود به خود در جریان کوه نوردی می آموزند . اما جای تردید نیست که اکثر کوه نوردان در مراتب مهارتی گوناگون از دنبال کردن یک دوره رسمی برای تمرین آرامش باید بهره بگیرند .

در مورد سنگنوردان ; بلافاصله دو راهبرد کسب آرامش به ذهن متبادر می شود که توانائیهای زیادی هم برای آنها فراهم می اورد .

" آرامش عضلانی پیش رونده " ( Progressive Musular Relaxation )
نخستین بار به عنوان مهارتی ابداع شد تا افراد به کمک آن بتوانند کنترل دقیق هر یک از گروههای عضلانی را در بدن خود به دست آورند .
این مهارت به هنگام سنگنوردی هم تاثیر مثبتی بر حرکات می گذارد ; به این صورت که می توان تنش های ناخواسته را از یک گروه معین عضلات " به آرامی دور کرد " و در نتیجه به صرفه جویی در انرژی دست یافت .
تکنیک دیگر که به نظر می رسد برای کوهنوردان توان زیادی به ارمغان آورد آرامش ناشی از تمرکز فکر است . البته روش های مختلفی برای رسیدن به تمرکز فکری ( مدیتیشن ) وجود دارد ; اما همه آنها از طریق کند کردن متابولیسم ( سوخت و ساز ) بدن و مشغول کردن فکر به چیز های ساده و بی ضرر عمل می کنند تا فکر را آرامش دهند .
آرامش ذهنی طبیعتا به فن دیگری منتهی می شود که تمرکز نام دارد و در مواقعی که در معرض لغزش قرار دارید برای به دست آوردن دوباره کنترل خود فوق العاده مفید است . برای مثال : در مواقعی که تلاش می کنید به گیره انتهائی مسیر چنگ اندازید ! تمرین های زیر می تواند در این زمینه سود مند باشد ......

تمرین یک                                                                                                    
1. چند دقیقه آرام بگیرید و توجه خود را به هر دم و بازدم معطوف دارید . آرام و آسان با استفاده از پرده دیافراگم نفس بکشید . ببینید با هر بازدم چقدر احساس راحتی می کنید .
2. سپس توجه خود را متوجه بدنتان سازید و به آرامی آن را از پائین تا بالا برانداز کنید ; از پاهای خود شروع کنید ; به ماهیچه ساق پا ; رانها ; باسن ; شکم; گردن و سر و صورت خود نگاه کنید . آنگاه چشم خود را برگردانید و به شانه ها ; بازوها و در آخر ساعد و کف دستانتان نظر اندازید . همانطور که بدن خود را برانداز می کنید از جائی که دچار تنش است یاد داشت ذهنی بردارید . سعی نکنید محل فشار را تغییر دهید ; فقط متوجه آن باشید . می بینید که در موقع انجام این کار بدنتان به آرامش می رسد .
3. پس از چند دقیقه ; با 5 یا 6 نفس عمیق خود را به حالت آمادگی حرکت برگردانید . بعد از نفس ششم بدن خود را بالا بکشید و صعود کنید .

بالاخره اگر می خواهید مهارتهای کسب آرامش را بیاموزید بکوشید یک دوره آموزشی یا نوار آموزشی را انتخاب کنید که فردی کار آزموده مربی آن است ; چرا که یک برنامه آموزشی خوب باید حاوی شماری از فنون مراقبتی مهم باشد .

اعتماد به نفس
شاید بهترین پادزهر در مقابل اضطراب شدید اعتماد به نفس باشد . اعتماد به نفس زمانی که دچار اضطراب شده اید نمی تواند در غلبه بر ان به شما کمک کند ; اما در ابتدای کار احتمال مضطرب شدن شما را کاهش می دهد . هرچند که اعتماد به نفس افراد از موقعیتی به موقعیت دیگر تغییر می کند ; اما در هر یک از آن موقعیت ها نسبتا ثابت می ماند . برای مثال بعضی از افراد وقتی که در حالت معلق بودن به خوبی حمایت می شوند اعتماد به نفس خوبی دارند ; اما وقتی روی دیواره ای با حمایت ضعیف قرار دارند از اعتماد به نفس شان کاسته می شود ; در حالیکه برای برخی دیگر عکس این شرایط مصداق دارد .
به هر حال ; مردان " دیواره " معمولا در مقابله با یک وضعیت معلق جدی به ضعف اعتماد به نفس دچار می شوند و احساس آنها نسبت به سهولت صعود یک دیواره ; هر قدر دشوار باشد ; تغییری در این وضعیت ایجاد نمی کند . مهارتهای روحی همانند مهارتهای جسمانی به شرایطی که آنها را آموخته ایم وابسته هستند . جنبه دیگر از خصلت نسبتا با دوام اعتماد به نفس آگاهی به این است که یک شبه نمی توان به آن دست یافت . حصول اعتماد به نفس به سخت کوشی و برنامه ریزی زیادی نیاز دارد . متاسفانه از دست دادن اعتماد به نفس به کوشش و برنامه ریزی زیادی وابسته نیست !!
تجربه قبلی تاثیر قدرتمندی بر اعتماد به نفس دارد . در نتیجه ; بهترین راه برای افزایش اعتماد به نفس در مسیری " دشوار" آن است که برنامه خود را در مسیر های " آسانتر " که شکل مشابهی دارند آغاز کنیم . این مسیرها باید در آغاز ساده باشند و به تدریج دشوارتر شوند . از آنجا که شرایط آب و هوائی ممکن است با برنامه ما همراهی نکند ; باید در برنامه خود تغییرات رطوبت هوا را هم منظور کنید و هر تمرین مهارتی و بدنی که با آن تناسب دارد انجام دهید . شاید مهمترین موضوع در زمینه تعیین هدف برای خود آن باشد که هدفها ارزشمند و واقع گرایانه تعیین گردند . به خاطر داشته باشید زمانی که در خانه نشسته اید و یک کتاب راهنما را می خوانید ممکن است مسیر ها به نظرتان واقعگرایانه به نظر رسند ; اما وقتی که در پایان آنها ایستاده اید چنین نباشد !
به محض آنکه ایده اولیه تعیین هدف را دریافتید ; می توانید از آن به شیوه های هشیارانه تری برای تمرکز روی جنبه های معین فن کوهنوردی ; یا تجسم یک مسیر استفاده کنید . این نیازمند آن است که به عنوان یک کوهنورد بیشتر به تحلیل نقاط ضعف و قدرت خود بپردازید . به هر صورت سودمندی چنین رویکردی بسیار زیاد است ; زیرا کاری که می کنید در اساس تبدیل جنبه های منفی برخورد خود به جنبه های مثبت است که هدفی را برای بازدهی آینده شما تعیین می کند . برای مثال : من اساسا کوهنوردی کند و محتاطم . وقتی شرایط مناسبی دارم ; خوب مشکلی پیش نمی آید . اما وقتی در کوهنوردی ضعیف عمل می کنم انرژی بسیار زیادی را صرفا در حالت معلق بودن از دست می دهم . در نتیجه ; تعیین یک هدف خوب برای من به هنگام ضعیف عمل کردن در کوهنوردی این است که به محض پیدا کردن یک جای دست خوب از آن استفاده کنم .
روش دیگری که برای کسب اعتماد نسبت به یک مسیر معین پیشنهاد می شود آن است که عبور فرد دیگری را از آن نگاه کنیم و حتی بهتر آنکه گذر چندین نفر دیگر را از آن نظاره گر باشیم . در مورد مسیر های کوههای بزرگ گاهی صحبت کردن با کسانی که قبلا آن مسیر را پیموده اند می تواند کافی باشد ; مهم ترین چیز آن است که خود را به آنها پیوسته بدانیم .
در نتیجه ; راه رفتن بدنبال دوستی که فقط کمی از شما بهتر است می تواند راهبردی خوب برای کسب اعتماد به نفس در باره یک " سطح بالاتر " باشد ; اما نگاه کردن به کوهنوردی استثنائی که با سه جهش از سنگ بالا می رود شاید چندان کار ساز نباشد !!
در سطحی عمومی تر ; تصور اینکه با موفقیت از کوهی صعود کرده اید هم می تواند تاثیر مثبتی بر اعتماد به نفس شما بگذارد . برای بعضی مردم مشکل است که تصوراتی از رفتار متعادل را در ذهن خود شکل دهند . اما با تمرین هرکسی می تواند از تخیل خود استفاده کند . فقط برخی افراد بیش از دیگران به این تمرین احتیاج دارند . با استراحت اندکی قبل از کوشش برای تمرین ذهنی می توان به فرآیند تخیل سازی سرعت بخشید . اگر با تجسم کارهائی آغاز کنید که با آنها آشناتر هستید ; باز هم به شما کمک خواهد کرد . فراموش نکنید : هر قدر به موفقیت های بیشتری دست یابید بیشتر به تخیل خود اعتماد خواهید کرد و این تخیل سازی برایتان ساده تر می شود .
گردآوری اطلاعات هرچه بیشتر ; قبل از طی یک مسیر; به کارکرد قدرت موفق تر قدرت تخیل کمک می کند ; به این ترتیب می توانید قدرت تخیل تفصیلی تر و روشن تری بیابید . گردآوری این اطلاعات برای یافتن راه حل های مختلف در برنامه ریزی هدفهائی که برای خود تعیین کرده اید نیز بسیار مهم است .
اگر این کار را نکنید و همنورد شما نخواهد تنها مسیر انتخابی شما را طی کند ; همه تمرین های ذهنی و امادگی های قبلی شما به هدر خواهد رفت .
سخن آخر آنکه همواره بکوشید در باره کوهنوردی مثبت فکر کنید . به جای آنکه بگوئید نمی توانید کاری را از پیش برید ; بکوشید از پس مشکلاتی برآید که مانع انجام آن کار می شود . پس از آن برای هدفهایی برنامه ریزی کنید که شما را قادر به رسیدن به خواسته هایتان می کند .